سازه‌هاي تمدني و عرصه‌هاي پيشرفت

تحقق تمدن نوين اسلامي الزامات بسياري دارد كه اگر كارسازي نگردد، دستيابي به آن غيرممكن مي­نمايد. يكي از اين الزامات توليد نقشۀ راه رسيدن به تمدن و تدوين الگوي پيشرفت است. انگيزه ترسيم نقشه و سازه­ها دست­يابي به كليه عناصر و اجزاء دروني و بيروني يك تمدن است و دست­يابي به عناصر و روابط به هدف تسهيل در كشف كليه فعل‌ و انفعالات لازم براي دست­يابي به شرايط تمدني است. در اين مقاله پس از بررسي هويت تمدن و نسبت آن با الگوي پيشرفت، به سازه­هاي تمدني و عرصه­هاي پيشرفت پرداخته شده و با توجه به مباني پارادايم شبكه­اي، اين سازه­ها از منابع ديني استخراج گرديده است. سازه­هاي تمدني بر اساس چهار ابر محور (ارتباط با محيط، ارتباط با همنوع، ارتباط با خود، ارتباط با ماوراء) و سه ابر فرايند (معرفتي، قانوني و فرهنگي) عبارتند از: ده زير ساخت و چهل كلان سيستم كه به مستندات قرآني و روائي برخي از آن ها به صورت نمونه اشاره گرديده است.