تدوين چارچوبي مفهومي براي مديريت فرايند گفتمان‌سازي الگوي اسلامي-ايراني پيشرفت از مجراي شعارهاي ملي

الگوي اسلامي-ايراني پيشرفت با تبديل به يك گفتمان رايج است كه از تنها يك الگوي حكمت‌بنيان به راهنماي عملي تعالي كشور مبدل خواهد شد. گفتمان‌سازي از رهگذر شعارهاي ملي تلاشي است در جهت همگاني‌سازي، عموميت‌بخشي و دروني‌سازي پديده الگو و غيريت‌سازي الگوهاي توسعه غربي. دو مرحله ترويج گفتماني در زمينه الگو وجود دارد كه اولين مرحله آن، مرحله گفتمان‌سازي كليت الگو و تبديل آن به موضوع گفتماني در بين عموم است. مرحله دوم، گفتمان‌سازي عرصه‌هاي الگو است تا اجراي عرصه‌ها هموار گردد. هر دو مرحله با برساخت شعارها با محتواي شناختي و احساسي تحقق مي‌يابد. گفتمان‌سازي كلان الگو متناظر با مرحله خروج از ركود و گفتمان‌سازي عرصه‌ها متناظر با مراحل تغيير و تثبيت از مراحل تحول است. شعارها به دو وجه غالب انتقادي (نقاط ضعف و عقب‌ماندگي) و ايجابي (نقاط قوت و آرمان) تفكيك مي‌شوند. عمق ارتباطي در طراحي شعارها از رهگذر نمادهاي ارزشي و فرهنگي و ميراث ادبي و تمدني تأمين مي‌شود، ليكن گستره ارتباطي از رهگذر مجراهاي ارتباطي رخ مي‌دهد كه تنوع از الزامات اثربخشي آن است. بر اين اساس، اصول تدوين و ويژگي‌هاي شعارها عبارت است از: تطابق با آموزه‌هاي اسلامي؛ واقع‌نمايي؛ عادت‌شكني؛ اعتمادزايي؛ انگيزه‌بخشي؛ مخاطب‌شناسي؛ ملت‌محوري؛ استقلال‌طلبي؛ تدريج؛ آينده‌محوري در عين نيازمحوري و زيباشناختي.