آموزش حروف اضافه «از، به، در، با» به غيرفارسي‌زبانان، با رويكرد معناشناسي شناختي

بررسي مشكلات فارسي آموزان درزمينه يادگيري و به‌كارگيري درست حروف اضافه فارسي نشان داده است كه روش سنتي نتوانسته راه‌حل مناسبي در اين زمينه ارائه دهد؛ درنتيجه كمك زيادي به يادگيري ماندگار و معنادار حروف اضافه نكرده است. اين تحقيق سعي دارد بر اساس تئوري حوزه‌هاي لانگاكر (1987) و طرح‌واره‌هاي تصويري جانسون (1980) به ارائه يك روش آموزشي مبتني بر ديدگاه معناشناسي شناختي جهت آموزش و يادگيري برخي معاني حروف اضافه فارسي «از، به، در، با» براي غيرفارسي‌زبانان بپردازد. لذا ابتدا بر اساس معيارهاي تايلر و ايوانز (۲۰۰۳) معناي اوليه و معاني متفاوت اين حروف اضافه را تعيين نموده و سپس جمله‌ها و عبارت‌هايي را كه داراي اين حروف اضافه بودند در كتاب‌هاي درسي مراكز آموزش زبان فارسي به غيرفارسي‌زبانان بررسي نموده‌ايم. شيوه آموزشي پيشنهادي، مدل تركيبي متن و تصوير (با كمك پاورپوينت و پوستر) براي آموزش ساختار معنايي اين حروف اضافه با توجه به معناي مركزي و معاني ديگر آن‌ها است. استفاده از تصاوير حاوي تجربيات حسي و ادراكي فارسي آموزان مي‌تواند ارتباط معناداري بين دانش جديد و قبلي آنان برقرار كند. فرآيند اين تحقيق و نتايج آن، مي‌تواند راهكارهاي مؤثري را در امر آموزش و يادگيري ماندگار اين حروف اضافه پيشنهاد دهد.