The Effects of CF Techniques on Students’ Vocabulary Pronunciation

چكيده هدف اين تحقيق بررسي اشتباهات واج آوايي با تمركز بر احتمال وجود اشتباه تلفظي پسوند /س/ در انتهاي كلمات انگليسي است چرا كه پسوند /س/ در انتهاي كلمات انگليسي داراي سه تلفظ متفاوت /س/، /ز/ و /ايز/ مي باشد. اين مطالعه بر آن است تا اثرگذاري الگوهاي واكنش اصلاحي گفتار (ريكست و پرامپت) را بر روي تلفظ صحيح انگليسي دانش آموزان بررسي نمايد. همچنين اينكه آيا تفاوتي در نوع استفاده از الگوهاي اصلاحي گفتار، ريكست و پرامپت وجود دارد يا نه و در نهايت تا چه اندازه اي اين الگوها بر روي تلفظ صحيح /س/ در انتهاي كلمات انگليسي اثر خواهد گذاشت. يك پيش آزمون، چهار جلسه آموزش، يك آزمون فوري و بعد از دو هفته يك آزمون تاخيري كه كلا بمدت شش هفته طول كشيد ساختار كلي اين تحقيق بود. افراد شركت كننده بطور تصادفي به سه گروه تقسيم شدند: گروه اول- ريكست، گروه دوم- پرامپت و گروه سوم- گروه كنترل بود. تاثيرات احتمالي الگوهاي اصلاحي گفتار با ابزارهاي بررسي: جاهاي خالي را پر كنيد- توصيف تصوير- خواندن متن كه در همه آنها تاكيد بر روي تلفظ صحيح پسوند /س/ در انتهاي كلمات انگليسي بود مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج به دست آمده بر روي نرم افزار تحليل آماري اجرا گرديد. يافته هاي اين تحقيق نشان داد كه الگوهاي اصلاحي گفتار- ريكست و پرامپت هر دو تاثير بهتري در اصلاح تلفظ /س/ در انتهاي كلمات انگليسي دارند. اما تاثير ريكست در مقايسه با پرامپت بيشتر است.