ارزيابي آثار توسعه آبياري قطره اي بر الگوي كشت و درآمد كشاورز

كشاورزي فارياب بزرگ‌ترين مصرف‌كننده‌ي آب در ايران است. با توجه به اهميت ترويج صرفه‌جويي آب در كشاورزي، شناخت آثار واقعي پرداخت يارانه به سيستم‌هاي آبياري قطره‌اي، هم در سطح مزرعه و هم در سطح منطقه ضروري به نظر مي‌رسد. در اين پژوهش، ميزان صرفه‌جويي آب در كشاورزي كه ناشي از توسعه ي شيوه ي آبياري قطره‌اي است، مورد ارزيابي قرار گرفت. به‌منظور بررسي اثر توسعه سيستم ها ي آبياري قطره اي بر الگوي كشت، ارزش محصولات توليدي و درآمد مزرعه در محدوده مطالعاتي دهستان گركن شمالي به‌عنوان بخشي از آبخوان نجف‌آباد، يك مدل برنامه‌ريزي رياضي مثبت (PMP) توسعه داده شد. هدف مدل حداكثر سازي درآمد خالص بوسيله ي بهينه كردن سطح زير كشت براي آبياري غرقابي و قطره اي بود. از طريق اين مدل، سياست توسعه سيستم آبياري قطره‌اي ارزيابي شد. داده‌هاي موردنياز اين مدل به سه شيوه‌ي پيمايشي، استفاده از مطالعات و گزارش‌ها ثبتي و نظرات كارشناسان و خبرگان، جمع‌آوري شد. نتايج نشان داد كه در شرايط توسعه آبياري قطره اي، هزينه‌هاي بهره‌برداري كاهش و درآمد خالص مزارع و ارزش محصولات توليدي به دليل افزايش عملكرد و توسعه سطح زير كشت افزايش مي‌يابد.