مروري بر روش هاي شناسايي ميكروارگانيسم هاي پروبيوتيك

چكيده مفهوم امروزي پروبيوتيك عبارت است از ميكروارگانيسم‌هاي زنده‌اي كه با قرار گرفتن در محيط روده مي‌توانند تعادل ميكروبي را در جهت افزايش سودمندي آن‌ها اصلاح كنند و با فعاليت خود مانع از فعاليت ميكروارگانيسم‌هاي غير مفيد و بيماري‌زا شوند. همچنين، به منظور بهبود تغذيه‌اي محصولات غذايي، تحقيقات متعددي در راستاي جداسازي و بررسي پتانسيل پروبيوتيكي، ميكروارگانيسم‌ها در حال انجام است. بخشي از اين مطالعات بر روي شناسايي ميكروارگانيسم‌هاي پروبيوتيك به روش بيوشيميايي، مولكولي مي‌باشد كه روش‌هاي بيوشيميايي شامل روش‌هاي مبتني بر كشت و روش‌هاي ارزيابي مقاومت باكتري‌ها در برابر اسيد و صفرا مي‌باشد كه اين روش‌ها به‌طور معمول، رايج‌ترين روش‌ها براي شناسايي و غربالگري اوليه باكتري‌ها مي‌باشد اما به دليل دقت كمتر روش‌هاي بيوشيميايي و عدم تعيين دقيق جنس و گونه باكتري‌ها، استفاده از روش‌هاي مولكولي توصيه مي‌شود. روش‌هاي مولكولي بر اساس توالي ژنتيكي قابليت تعيين دقيق جنس و گونه باكتريايي را دارند و بهترين و دقيق‌ترين روش به منظور شناسايي ميكروارگانيسم‌هاي پروبيوتيك شناخته شده‌اند.