مروري بر كاربرد نانو حامل هاي مختلف به منظور افزايش مدت ماندگاري مواد غذايي

افزايش آگاهي و تقاضاي مصرف كنندگان مبني بر مصرف غذاهاي طبيعي و حداقل فرايند شده، صنعت غذا را مجبور به كاهش استفاده از نگهدارنده‏ هاي سنتزي و جايگزيني آن‏ها با تركيبات طبيعي كرده است. كاربرد تركيبات طبيعي به دليل كارايي پايين آن ها و انجام واكنش هاي ناخواسته با تركيبات غذا و در نتيجه كاهش اثرگذاري آن ها مستلزم استفاده از نانو حامل هاي مختلف است. انكپسولاسيون تركيبات طبيعي توسط نانوحامل هاي مختلف از آن ها در برابر واكنش‏هاي شيميايي و واكنش‏هاي ناخواسته با ساير تركيبات غذا محافظت كرده و انحلال پذيري و پايداري تركيبات زيست‌فعال را طي فراوري و انبار ماني بهبود مي بخشد. علاوه بر اين، انكپسولاسيون تركيبات زيست‌فعال آزادسازي آن‏ها را كنترل كرده و سبب بهبود جذب و دسترسي زيستي آن‏ها مي شود. بر پايه ي تحقيقات انجام گرفته نانوليپوزوم ها و نانو فايبر ها پر كاربرد ترين نانوحامل ها در صنعت غذا مي باشند.