اثر زيستگاههاي مصنوعي دريايي در ارتقا محيط زيست و توسعه جزيره كيش

زيستگاه مصنوعي دريايي شامل استقرار اشيا مناسب در دريا جهت بهبود وتوسعه محل زندگي آبزيان و بهره برداري بهينه از آن است . افزايش جمعيت در جهان و نياز به تامين پروتئين، استفاده ازروشها و تكنيكهاي نو، دهها سال است كه با هدف پايداري و بقا محيط هاي طبيعي تعريف و توسعه پيدا نموده، و در مورد ماهيان كفزي و ارتقا محيط و توليد پايدار موثر ميباشند. استفاده بي رويه از اكوسيستمهاي آبي و ديگر عوامل، آسيبهاي فراواني بويژه به ماهيهاي كفزي و نزديك كف وارد نموده كه زيستگاههاي مصنوعي يكي از اين راهها در حفظ، احياء، بهبود و توسعه است. سازمان شيلات در سالهاي90- 1388 اقذام به استقرار و مطالعه زيستگاه مصنوعي در جزيره كيش با هدف بررسي اثر اين سازه ها در تجمع و توليد آبزيان در مقايسه با زيستگاههاي طبيعي با تاكيد بر ماهيها توسط تحقيقات علوم شيلاتي نمود. مقايسه آماري در سطح 0.05 P اختلاف معني داري با شاهد داشت. اين نتايج نشان دادند كه زيستگاههاي مصنوعي اثر افزايشي بر جمعيت ماهيها در اكوسيستم داشته و ميتوان از اين تكنيك به عنوان ابزاري در توسعه زيستگاهها و افزايش توليد آبزيان و بويژه ماهيان كفزي در دريا، بهره برداري نمود.