بازسازي پيكره يك سيستم ريفت قاره­اي ژوراسيك در پهنه راور، جنوب بلوك طبس

پهنه راور واقع در جنوب بلوك طبس، سرزميني گوه­اي شكل است كه بين دو گسل مرزي نايبند در شرق و كوهبنان در غرب محصور گشته است. نهشته­هاي دوران دوم خصوصاً رخساره­هاي ژوراسيك از گسترش، تنوع و رخنمون­هاي مناسبي در اين پهنه برخوردار هستند. حوادث چين­خوردگي و گسلش آلپ مياني و بالايي چهره اين پهنه را تا حد زيادي دگرگون ساخته است. بازسازي ساختاري و تطابق چينه­ شناسي در اين سرزمين در طي مطالعات صحرايي- آزمايشگاهي، بيان مي­دارد كه ويژگي­هاي چينه­شناسي، ساختاري و ماگمايي توالي ژوراسيك مياني تا كرتاسه فوقاني در اين منطقه، مشابه با نهشته­هاي درون يك سيستم ريفت قاره­اي در حال گذر به يك حوضه پلاتفرمي در جايگاه حاشيه غير فعال يك اقيانوس در حال گسترش است. توالي­هاي رسوبي در اين پهنه را مي­توان در دو گروه جاي داد؛ گروه اول شامل تخريبي­هاي سازندهاي هجدك و بغمشاه، گچ و كربنات­هاي پكتن­دار و ولكانيك­هاي بازالت­ آلكالن سري راور است كه به عنوان توالي­هاي همزمان با ريفت محسوب مي­گردند. گروه دوم شامل مارن­هاي قرمزرنگ، تبخيري­هاي كرتاسه زيرين و كربنات­هاي دريايي كرتاسه فوقاني است كه به عنوان چرخه رسوبي بعد از ريفت به حساب مي­آيند. اين دو توالي با يك دگرشيبي مشخص و فعاليت آتشفشاني بازالتي در اغلب نقاط اين پهنه از يكديگر جدا مي­شوند. عميق شدگي به سمت غرب نشان مي­دهد كه محور درياي اصلي احتمالاً با بستر پوسته اقيانوسي شكل گرفته در كرتاسه، مي­بايستي جايي در حاشيه غربي بلوك طبس باشد. افيوليت­هاي نائين و دهشير-بافت ممكن است بقايايي از اين حوضه اقيانوسي باشند كه در موقعيت حوضه پشت كمان نئوتتيس شكل گرفته­اند