بررسي رابطه عزت نفس بر افزايش كيفيت يادگيري اول متوسطه آموزشگاه شهيد اختري اسدآباد در سال تحصيلي 96-95

يادگيري ويژگي¬ها و صفات شناختي، عاطفي و فيزيولوژيكي هستند كه در زمينه چگونگي ادراك، تعامل و پاسخ يادگيرندگان و محيط يادگيري از شاخص¬هاي نسبتاً پايدار عمل مي¬كنند. هدف پژوهش حاضر بررسي عومل مؤثر بر كاهش كيفيت ياگيري دانش¬آموزان دوره اول متوسطه آموزشگاه شهيد اختري اسدآباد سال تحصيلي 96-95. جامعه آماري مورد نظر كليه دانش¬آموزان متوسطه اول آموزشگاه شهيد اختري كه صد نفر به صورت نمونه تصادفي انتخاب گرديدند. ابزار موردي استفاده در اين پژوهش، پرسشنامه راهبردها مطالعه و يادگيري (ﮐﺮﻣﯽ 1384)، پرسشنامه انگيزه پيشرفت ((A.M.T) هرمنس) و پرسشنامه عزت نفس(كوپراسميت SEI) و پرسشنامه نگرش به تحصيل(وسط اكبري در سال 1383) مي¬باشند. براي تجزيه و تحليل داده¬ها از روش آمار همبستگي پيرسون استفاده شد. براي بررسي رابطه عزت نفس بر افزايش كيفيت يادگيري اول متوسطه آموزشگاه شهيد اختري اسدآباد در سال تحصيلي 96-95 پرداخته شد نتيجه دريافت شد كه بين عزت نفس و افزايش كيفيت دانش آموزان رابطه معناداري وجود دارد زيرا هرچه ميزان رابطه عزت نفس بالاتر رود بر افزايش كيفيت يادگيري دانش آموزان بالاتر مي¬رود.