بررسي رابطه شايستگي هيجاني با رهبري الهام بخش در كاركنان ادارات ورزش وجوانان خراسان رضوي

رهبري يك سازمان ،در محيط هاي جديد امروزه،براي انطباق با تغييرات و به منظور بقا و رشد ويژگي هاي خاصي را مي طلبد ،يكي ازمهم ترين خصيصه هايي كه مي تواند به رهبران و مديران در پاسخ به اين تغييرات كمك كند شايستگي هاي هيجاني است ،رهبران برخوردار ازآن ، طبيعت الهام بخش دارند و اثر بخشي را بر كارايي ترجيح مي دهند وسعي مي كنند با توجه به روحيات خود و كاركنان از منابع انساني سازمان بهره مند شوند. پژوهش حاضر به منظور بررسي رابطه بين شايستگي هاي هيجاني و رهبري الهام بخش در ادارات ورزش و جوانان خراسان رضوي صورت گرفته است. اين پژوهش به لحاظ هدف كاربردي و از نظرروش اجرا از نوع همبستگي مي باشد . جامعه آماري پژوهش در مجموع مديران وكاركنان 174 نفر كه طبق فرمول كوكران 120 نفر به عنوان نمونه برگزيده شدند . براي سنجش شايستگي هيجاني از پرسش نامه گلمن (2001)وبراي رهبري الهام بخش از پرسش نامه بس و اوليو (1997)استفاده شد. براي تحليل داده ها دربخش توصيفي از جداول توضيع فراواني وشاخص هاي گرايش مركزي و پراكندگي و در بخش آمار استنباطي ازآزمون كولو موگروف –اسميرنف براي تعيين نرمال بودن متغييرها وآزمون فريدمن ومعادلات ساختاري استفاده شد . نتايج تحقيق دال بر وجود رابطه ي معنادار بين مولفه هاي شايستگي هيجاني با رهبري الهام بخش بود