مقايسه مهارت‌هاي ادراك بينايي كودكان با اختلال هماهنگي رشدي و عادي

مهارت ادراك بينايي يكي از مهارت‌هاي لازم بـراي اجراي فعاليت‌هاي روزمره زندگي است. هدف از مطالعه حاضر مقايسه مهارت‌هاي ادراك بينايي كودكان 12-7 سال داراي اختلال هماهنگي رشدي (DCD) با كودكان عادي بود. روش پژوهش از نوع علي-مقايسه اي و جامعه آماري دانش آموزان ابتدايي پسرانه مدارس دولتي نواحي 3 و 4 شهر تبريز در سال 1395 بودند. نمونه‌گيري به‌صورت هدفمند با توجه به معيارهاي DSM-5، 30 نفر از كودكان با اختلال (DCD) و 30 نفر از دانش آموزان عادي هم‌سن و هم‌جنس با آن‌ها انجام گرفت. براي ارزيابي مهارت‌هاي ادراك بينايي از آزمون ادراك بينايي تجديدنظر شده گاردنر (1996) استفاده شد و نتايج حاصل از تجزيه‌وتحليل داده‌ها به‌وسيله آزمون T مستقل نشان داد كه دو گروه در ادراك بينايي باهم تفاوت معناداري داشتند (001/0 =p). همچنين كودكان DCD در مهارت‌هاي تمايز بينايي (001/0 =p)، حافظه بينايي (001/0 =p)، ادراك روابط بينايي فضايي (001/0 =p) و ثبات شكل (001/0p=)، حافظه توالي بينايي (001/0 =p)، تمايز شكل و زمينه (001/0 =p)، بندش بينايي (001/0 =p) ضعيف‌تر از كودكان عادي بوده و تفاوت معناداري وجود داشت. به‌طوركلي مي‌توان استنباط كرد كه مهارت‌هاي ادراك بينايي در كودكان DCD نسبت به كودكان عادي ضعيف هست و لازم است كه متخصصان به طراحي و توسعه مداخلات درماني و آموزشي توجه نمايند.