ارتباط مسئوليت اجتماعي باشگاه هاي ليگ برتر فوتبال با اعتماد و وفاداري هواداران

هدف از اين پژوهش، ارتباط مسئوليت اجتماعي باشگاه هاي ليگ برتر فوتبال با اعتماد و وفاداري هواداران بود. پژوهش حاضر از نوع همبستگي بوده و به صورت ميداني انجام گرفته است. جامعه آماري تمام هواداران تيم هاي ليگ برتر در سال 93-92 بودند و نمونه آماري از هوادارن حاضر در استاديوم هاي ورزشي انتخاب شد. با توجه به اينكه در هر بازي بطور متوسط 9000 نفر شركت كردند، حجم نمونه طبق جدول مورگان 380 نفر برآورد گرديد (هرتيم 190)، روش نمونه گيري در دسترس استفاده شد. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه استاندارد مسئوليت اجتماعي (استوارت،2003)، با ضريب پايايي (88/0) كه در ايران توسط (بخشنده ،1391) اعتبار يابي و روايي محتوايي و سازه اين پرسشنامه توسط وي مورد تأييد قرار گرفته بود و پرسشنامه اعتماد هواداران (اسوين و كامپيتز،2008) با پايايي (76/0) و پرسشنامه وفاداري هواداران (لت،2010) با پايايي (85/0) استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده ها، علاوه بر شاخص هاي آماري توصيفي، از روش هاي آماري ضريب همبستگي اسپيرمن، كلموگروف اسميرونف استفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد كه بين ابعاد مسئوليت اجتماعي باشگاه و اعتماد همبستگي مثبت و معناداري وجود دارد (38/0 r= و 001/0P= ). و همچنين ارتباط بين ابعاد مسئوليت پذيري اجتماعي و وفاداري هواداران مثبت و معنادار بود (32/0r= و 001/0P= ).