نقش مداخله تكليف ثانويه بر تقسيم توجه در تكليف حركتي مداوم ساده و دشوار

هدف از پژوهش حاضر، بررسي نقش توجه بر سطح دشواري تكليف در شرايط تكليف مجرد و ثانويه است. بدين منظور، 24 دانشجوي دانشگاه شهيد بهشتي (12نفردختر و12نفر پسر) با دامنه سني 24-18 سال به صورت داوطلبانه شركت كردند. در اين تحقيق، از دستگاه پيگردي چرخان استفاده شد. تكليف مداوم ساده، كوشش هايي با سرعت حركت نور كمتر و تكليف مداوم دشوار، سرعت حركت نور بيشتري داشت. تكليف شناختي هم شامل كم كردن متوالي عدد 7 ازعدد 500 بود. داده ها با استفاده از آزمون تحليل واريانس با اندازه هاي تكراري ( 2*2 ) تحليل شد. نتايج نشان داد در متغير مدت زمان بر روي هدف، اثر اصلي نوع تكليف (مجرد و ثانويه) معني دار بود (049/0=p،34/4=(,221)f). همچنين اثر اصلي سطح دشواري تكليف مداوم (دشوار و ساده) معني دار است (005/0=,p87/47=(,221)f). اما در تعامل بين نوع تكليف و سطح دشواري تكليف تفاوت معناداري مشاهده نشد (16/0=p،09/2=(,221)f). در متغير تعداد ضربات، اثر اصلي نوع تكليف (مجرد و ثانويه) (005/0=p،74/8=f(1,22))، همچنين اثر اصلي سطح دشواري تكليف (دشوار و ساده) معني دار بود (007/0=,p73/89=(,221)f ). در تعامل بين نوع تكليف و سطح دشواري تكليف نيز تفاوت معناداري مشاهده شد (03/0=p،42/5=(,221)f). بنابراين بين دو سطح از تكليف در ميزان تاثير گرفتن از اجراي تكليف ثانويه تفاوت معناداري وجود ندارد و اين اختلاف بين تكليف ساده و دشوار در تعداد ضربه ها معنادار بود. يعني تكليف ساده مداوم بيشتر تحت تاثير تكليف ثانويه در تعداد ضربه ها قرار گرفته است.