مقايسه ميزان شادكامي وسلامت رواني دبيران تربيت بدني با دبيران غير تربيت بدني مدارس دخترانه مقطع متوسطه شهرستان هاي آبادان و خرمشهر

هدف از اين تحقيق مقايسه شادكامي دبيران تربيت بدني با دبيران غير تربيت بدني مدارس دخترانه مقطع متوسطه اول شهرستان هاي آبادان و خرمشهرمي باشد. روش تحقيق از نظر هدف كاربردي و از نظر روش توصيفي – مقايسه اي مي باشد. جامعه تحقيق 120 نفر بوده كه حجم نمونه 92 نفر بودند كه به دو گروه دبيران تربيت بدني و غير تربيت بدني تقسيم مي شوند. ابزار تحقيق پرسشنامه مي باشد كه با استفاده از پرسشنامه شادكامي و سلامت رواني آكسفورد (OHT) مورد سنجش قرار گرفت. اين پرسشنامه از سه جزءاساسي هيجان مثبت و فقدان هيجان منفي و رضايت از زندگي تشكيل مي شد. نتايج پژوهش نشان داد كه هيجان مثبت دردبيران تربيت بدني بيش از دبيران غير تربيت بدني مي باشد (p=0/0000/05) نتيجه آزمون فرضيه فقدان هيجان منفي نيز تحقيقات حاكي از اين است كه بين دو گروه دبيران تربيت بدني و غيرتربيت بدني تفاوت آماري وجود دارد. يعني فقدان هيجان منفي در دبيران تربيت بدني بيش از دبيران غير تربيت بدني مي باشد (p=0/0000/05) جزء سوم مطالعات به ميزان رضايت مندي از زندگي بين دوگروه دبيران تربيت بدني و غيرتربيت بدني مربوط مي شد كه طبق آمار به دست آمده افراد ورزشكار رضايتمندي بيشتري نسبت به افراد غيرورزشكار داشتند. (p=0/0000/05) در خاتمه مقايسه ميانگين كل شادكامي و سلامت رواني بين دبيران تربيت بدني از دبيران غير تربيت بدني در05/0 مثبت و معني دار است( p=0/0000/0560/5 =T) يعني مي توان گفت كه دبيران تربيت بدني نسبت به دبيران غير تربيت بدني از شادكامي بالايي برخوردارند.