تحليلي بر اخلاق علم در اسلام و غرب

يكي از مسائل مهمي كه در دهه‌هاي اخير مورد تاكيد انديشمندان غربي بوده، مسئله رعايت اخلاق در توليدات علمي است. در حالي كه از نظر دين اسلام رعايت اخلاق در همه‌ي شئون زندگي لازم و ضروري است و رعايت اخلاق در علم نيز از اين قاعده مستثني نخواهد بود. در اين مقاله ابتدا به ديدگاههاي دو تن از انديشمندان غربي صاحب نظر در زمينه اخلاق علم يعني رابرت مرتن و ديويد رزنيك پرداخته شده است و در ادامه نظريات علامه طباطبايي در زمينه اخلاق گفته شده است با بررسي ديدگاه‌هاي مذكور به اين نتيجه مي رسيم كه اخلاق در علم غربي صرفاً به عنوان ابزاري جهت كنترل كژرفتاري‌هاي علمي جهت برآورده ساختن منافع ذينفعان است و مانند قانون حداقل ها را مشخص مي سازد، در حالي كه در دين مبين اسلام، اخلاق در بطن علم وجود دارد و از اصولي كه جدايي ناپذير از علم است، به حساب مي‌آيد.