درس پژوهي رويكردي نو در تبديل مدارس به سازمان هاي يادگيرنده

هدف از پژوهش حاضر تعيين اثربخشي اجراي شيوه درس‌پژوهي بر ايجاد مولفه‌هاي سازمان‌يادگيرنده در مدارس ابتدايي شهرستان‌هاي چالوس، نوشهر و نور مي‌باشد. جامعه آماري در اين پژوهش شامل كادر آموزشي مدارس غيرمجري روش درس‌پژوهي در شهرستان‌هاي چالوس، نوشهر و نور در استان مازندران به تعداد 608 نفر و كادرآموزشي مدارس اجرا كننده روش درس پژوهي در سه شهرستان به تعداد 557 نفر مي باشد. جهت تعيين نمونه از فرمول كوكران استفاده شد و تعداد 168 نفر از پرسنل مدارس مجري اين روش و 177 نفر از پرسنل مدارس غيرمجري به عنوان حجم نمونه تعيين گرديد. ابزار مورد استفاده در اين پژوهش، پرسشنامه سازمان‌يادگيرنده بر اساس مدل پيتر سنگه با طيف ليكرت مي‌باشد. پايايي ابزار به روش ضريب آلفاي كرانباخ 77/0 برآوردگرديده است. داده¬هاي جمع-آوري شده در بخش آمار توصيفي با استفاده از ميانگين وانحراف معيار و در بخش آمار استنباطي با استفاده از آزمونt دو گروه مستقل تحليل شد. در سطح خطاي 05/0 نشان داده شدكه اختلاف معني‌دار بين اين دو گروه مدارس از نظرمولفه‌هاي سازمان يادگيرنده وجود دارد و اين تفاوت با ميانگين كل 57/123و اختلاف ميانگين 52/7به نفع مدارس مجري درس‌پژوهي مي باشد . در بين مولفه‌هاي سازمان يادگيرنده، مولفه تسلط فردي (توسعه قابليت‌هاي فردي) با ميانگين 55/32 بالاترين ميزان را به خود اختصاص مي دهد.