بررسي اثر زمان كاشت بهاره و پاييزه بر عملكرد و سايزبندي غده¬ها بر اساس شاخص سطح برگ ژنوتيپ¬هاي سيب¬-زميني

به منظور بررسي اثر زمان كاشت بر عملكرد و سايز بندي غده¬ها و شاخص سطح برگ ژنوتيپ¬هاي سيب¬¬زميني تعداد 14 ژنوتيپ سيب¬زميني در قالب طرح بلوك¬هاي كامل تصادفي با3 تكرار در ¬دو زمان كاشت پاييزه و بهاره به مرحله اجرا درآمد. مقايسات ميانگين عملكرد نشان داد، دركاشت پاييزه ژنوتيپ7-397009 با 27056 كيلوگرم در هكتار و افزايش 4/4 درصدي نسبت به شاهد ساتينا و ژنوتيپ 3-397009 در كاشت بهاره با 28446 كيلوگرم درهكتار و افزايش 2/26 درصدي نسبت به شاهد بورن بالاترين عملكرد را به دست آوردند. بيشترين وزن خشك توليدي را ژنوتيپ¬هاي 3- 397009 و 7-396151 به دست آوردند. در كاشت پاييزه بالاترين تعداد غده در گياه را ژنوتيپ 3- 397009 با 9/11 غده و در كاشت بهاره با 5/12 غده در بوته به دست آورد. در سايز بندي اندازه غده¬هاي بالاي 80 گرمي، در كاشت پاييزه ژنوتيپ 7-397009 با 2/151 گرم و افزايش 9/9 در صدي نسبت به شاهد ساتينا، و ژنوتيپ Boren (شاهد ) با 3/131 رم در كاشت بهاره به دست آوردند. بيش¬ترين شاخص سطح¬برگ سيب¬زميني در كشت بهاره به ژنوتيپ3- 397009 با 60/3 و در كشت پاييزه به ژنوتيپ 14- 396140 با 36/3 اختصاص داشت. نتايج مطالعه حاضر نيز تاييد مي¬كند كه ژنوتيپ3-397009 با دارا بودن شاخص سطح برگ مطلوب و توانست با ذخيره¬سازي بيشتر و توليد ماده خشك بالاتر عملكرد اقتصادي بالاي اين ژنوتيپ را توجيه بكند.