ارزيابي عملكرد كشت مخلوط ذرت (Zea mays L.) و سويا (Glycine max L.) در شرايط كنترل و عدم كنترل علف¬هاي هرز

كشت مخلوط مي¬تواند به عنوان يكي از راه¬هاي افزايش عملكرد و پايداري توليد در واحد سطح مطرح باشد. به منظور بررسي واكنش دو گياه ذرت و سويا در سيستم زراعت تك كشتي و مخلوط، آزمايشي با استفاده از روش جايگزيني، افزايشي و نواري با نسبت¬هاي مختلف¬ در شرايط كنترل و عدم كنترل علف¬هاي هرز با استفاده از آزمايش فاكتوريل در قالب طرح بلوك¬هاي كامل تصادفي با سه تكرار در مزرعه پژوهشي مؤسسه تحقيقات برنج كشور در استان گيلان در سال 1393به اجرا درآمد. نتايج نشان داد كه بيش¬ترين عملكرد دانه ذرت از كشت مخلوط افزايشي توليد شد. همچنين بيش¬ترين عملكرد دانه سويا از سيستم تك كشتي و همراه با كنترل علف¬هاي هرز بدست آمد . كشت مخلوط افزايشي موجب افزايش عملكرد دانه و عملكرد زيست توده در ذرت نسبت به حالت تك كشتي شد. همچنين انجام كشت مخلوط به شيوه نواري و افزايشي موجب كاهش عملكرد دانه و عملكرد زيست توده در سويا گشت. وجود علف¬هاي هرز موجب نقصان و افت عملكرد در هر دو گياه ذرت و سويا شد. همچنين نسبت برابري زمين در تمامي تيمارهاي كشت مخلوط بزرگتر از يك بود كه بيانگر سودمندي كشت مخلوط نسبت به تك كشتي است.