بررسي امكان سنجي كشت زعفران در ايران با پهنه بندي اقليمي – كشاورزي و استفاده از تركيب روش SLA و GIS

براي توسعه كشت گياهان زراعي، بررسي ويژگي هاي محيطي، اقليمي و اكولوژيك، ضرورت دارد. شرايط خاص كشت زعفران، نياز آبي كم، سازگاري با مناطق خشك و نيمه خشك، صادرات و ارز آوري مناسب، اشتغال زايي و كمي آفات و امراض، باعث گسترش كشت آن در بسياري مناطق شده ولي بعد از چند سال بهره برداري، بروز عوارض فيزيولوژيكي، عملكرد پايين، افت كيفيت محصول، به علت عدم تطابق شرايط اقليمي و اكولوژيكي منطقه، مي باشد. هدف اين تحقيق، بررسي امكان سنجي كشت زعفران در ايران، با پهنه بندي اقليمي – كشاورزي و استفاده از تركيب روش SLA و GIS، است. ابتدا پارامترهاي جوي مؤثر بر رشد گياه، طبقه بندي گرديد، سپس با روش SLA و لحاظ ساير شرايط لازم، پهنه بندي مناسب كشت، در سيستم اطلاعات جغرافيايي GIS تعيين و مدل مربوطه تهيه شد. نتايج نشان داد مناطق با خصوصيات اقليمي قم، اصفهان، سمنان و تهران، مستعد كشت زعفران بوده و خسارت ناشي از پارامترهاي اقليمي، حداقل است. مناطق قزوين، زنجان، اردبيل، اروميه، تبريز، ساري، گرگان و رشت، براي كشت زعفران مساعد، نيستند. مهمترين عوامل تأثير گذار در پهنه بندي مناطق مناسب كشت زعفران، به ترتيب اولويت پارامترهاي اقليمي(دما، بارندگي، رطوبت نسبي)، موقعيت مكاني(ارتفاع، طول و عرض جغرافيايي)، نياز آبي و خاك هستند.