بررسي عكس‌العمل هيبريدهاي ذرت نسبت به تنش خشكي با استفاده از شاخص‌هاي فيزيولوژيكي

تنش خشكي يكي از مهمترين تنش‌هاي محيطي در كشاورزي سراسر جهان است و بهبود عملكرد دانه تحت تنش خشكي يكي از اهداف مهم اصلاح نباتات است. به منظور بررسي شاخص‌هاي تحمل به خشكي 15 هيبريد ذرت در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با 3 تكرار و بطور جداگانه در دو رژيم رطوبتي شامل آبياري بر اساس 90 و 140-130 ميلي‌متر تبخير از تشت تبخير كلاس A در دزفول در سال 1393 در تاريخ 10 مرداد ماه اجرا گرديد. نتايج مقايسه ميانگين نشان داد كه بيشترين عملكرد دانه در هر دو شرايط تنش و نرمال به هيبريد‌هاي SD/3×5-CH/1، CML×SD/3 و CML×5-CH/1 تعلق داشت. در ژنوتيپ‌هاي مورد بررسي كليه صفات از جمله صفت RWC در شرايط تنش نسبت به شرايط نرمال كاهش نشان دادند، اما صفت مهمي مانند وزن ريشه در شرايط تنش نسبت به شرايط نرمال افزايش يافت، اين صفات با عملكرد دانه در شرايط تنش هم‌بستگي مثبت معني‌داري داشتند، بنابراين مي‌توان از اين شاخص‌ها براي گزينش در شرايط تنش استفاده نمود.