واكاوي نگرش عمومي بر آموزش هاي فني و حرفه اي (به عنوان خرده فرهنگ)

بزرگترين سرمايه درون كشورها و هر جامعه اي سرمايه نيروي انساني اش است. در تمامي جوامع توسعه يافته به ارزش نيروي انساني كارآمد پي برده اند و سرمايه گذاري هاي بسيار كلاني نيز در اين راستا صورت مي گيرد. در كشوري مثل ژاپن ،فرهنگ كار و تلاش به عنوان عنصري نهادينه و شناخته شده است و نتايج ان را به طور واضح در توسعه اقتصادي اين كشور مي توان مشاهده نمود. در اين ميان، آموزش فني و حرفه اي يكي از موثرترين عوامل موثر بر تربيت نيروي انساني متخصص و موثر در چرخه اقتصادي و درنتيجه توسعه كشور هاست،لذا با توجه به اهميت نگرش جامعه برفرهنگ كار و تلاش ،هدف از نگارش اين مقاله بررسي نقش نگرش عموم جامعه ايراني به آموزشهاي فني و حرفه اي و نتايج آن ، مي باشد. اين پژوهش به صورت مروري و با استفاده از اسناد و منابع علمي و پژوهش هاي صورت گرفته در اين زمينه، صورت گرفته و نگرش عموم و تاثيرات آن را نسبت به آموزش هاي فني و حرفه اي بررسي مي كند. نتايج پژوهش نشان مي دهد كه ،سوق دادن دانش آموزان با معدل پايين و به اصطلاح ضعيف از نظر دانشي به رشته هاي فني و حرفه اي و كار ودانش كه در سال هاي گذشته صورت گرفته، باعث گرديده كه والدين و عموم جامعه اين آموزشها را سطح پايين پنداشته و تمايلي به تحصيل فرزندان و اطرافيان خود در اين زمينه نداشته باشند. همچنين تمايل به مدرك گرايي دانشگاهي در كشور و تمايل به مشاغل دولتي از جمله مغفول ماندن اين آموزش هااست.با توجه به اهميت آموزشهاي فني و حرفه اي به عنوان يكي از كليد هاي توسعه كشور مي بايست در زمينه فرهنگ سازي و تغيير نگرش جامعه سرمايه گذاري مناسب از سوي تصميم گيران صورت پذيرد.