ارزيابي كيفيت منابع آب زيرزميني آبخوان دشت اردبيل

اين پژوهش به منظور بررسي تغييرات مكاني كيفيت آبهاي زيرزميني آبخوان دشت اردبيل در دوره آماري بلند مدت 30 ساله (1384-1336) با استفاده از روش‌هاي درونيابي انجام شد. پس از انتخاب بهترين منابع مورد ارزيابي با توجه به پراكنش و صحت داده‌ها، استخراج، كنترل و مرتب‌سازي آمار در محيط نرم افزار Excel انجام و پس از بررسي آزمون‌هاي كلموگراف – اسميرنف و شاپيرو – ويلك در محيط برنامه SPSS 18.0 نرمال بودن داده ها بررسي شد؛ سپس با استفاده از نرم‌افزار GS+ بهترين مدل واريوگرام به ساختار فضايي داده‌ها كه شامل عمق آب و پارامترهاي كيفيت آب (Cl-، So4، Hco3، Ec، TDS و TH) هستند برازش داده شد. نتايج نشان داد كه بسته به نوع متغير، مدل‌هاي كروي، نمايي و گاوسين بهترين مدل واريوگرام است. تمامي روش‌هاي درونيابي اعم از چهار روش قطعي وزن‌دهي عكس فاصله، چندجمله‌اي محلي، چندجمله‌اي جهاني و توابع پايه‌اي شعاعي و دو روش زمين‌آماري كريجينگ و كوكريجينگ در محيط نرم‌افزار 9.3 ArcGIS مورد بررسي قرار گرفت و با توجه به ميزان خطاي RMSE هريك با استفاده از تكنيك اعتبارسنجي حذفي (C.V) بهترين روش در مجموع روش وزن‌دهي عكس فاصله براي متغيرهاي مستقل و روش كوكريجينگ براي متغيرهاي وابسته تشخيص داده شد. نتايج تحقيق حاكي از آن است كه در نواحي شرق تا جنوبي و نواحي غربي آبخوان كه بيشترين كاربري آنها اراضي مرتعي و اراضي كشاورزي ديم است ميزان املاح كم بوده و بيشترين ميزان املاح و در واقع بدترين كيفيت آب در نواحي جنوب غربي و مركزي آبخوان با كاربري كشاورزي آبي و به دليل مصرف بيش از اندازه كودهاي شيميايي است.