بررسي روش¬هاي ارزيابي حساسيت رطوبتي مخلوط¬هاي آسفالتي متراكم

خرابي عريان¬شدگي همه ساله سبب خسارت¬هاي زيادي به روسازي¬هاي آسفالتي مي¬شود. در اين تحقيق مزايا و معايب روش¬هاي بررسي پديده عريان¬شدگي در مخلوط¬هاي آسفالتي متراكم ارزيابي شده¬ است. نتايج اين تحقيق نشان مي¬دهد كه روش¬هاي متعدد آزمايشگاهي و ميداني براي بررسي پديده حساسيت رطوبتي در آسفالت گرم وجود دارد. تعدادي از اين روش¬ها توسط استانداردهاي معتبر اشتو و اي¬اس¬تي¬ام شماره¬گذاري شده¬اند. با بررسي منابع مشخص گرديد در بسياري از موارد استاندارد اشتو تي– 165 كه يكي از روش¬هاي معتبر ارزيابي حساسيت رطوبتي است، نسبت به پديده عريان¬شدگي به ¬اندازه كافي حساس نيست و از بين اين روش¬ها، روش مندرج در استاندارد تي– 283، اشتو مقاومت مخلوط¬هاي آسفالتي متراكم در برابر رطوبت ، يكي از معتبرترين روش¬هاست كه بر خلاف عدم قطعيت¬هايي همانند تجربي بودن آزمون، وابستگي نتايج به نوع تراكم و قطر نمونه از مقبوليت علمي گسترده¬اي در تعيين ميزان حساسيت رطوبتي مخلوط آسفالتي برخوردار است.