كاربرد رويكرد معماري پايدار در طراحي مركز آموزش اكولوژيك

تعامل انسان با محيط زيست از ابتداي آفرينش به سه گونه بوده است. تسلط محيط زيست بر انسان كه هيچ دستي در محيط نبرده .با كشف سلاح ها وارد دوره جديدي شده وانسانها به محيط مسلط مي شوند كه در محيط دست برده ومحيط ريست روبه نابودي مي رود . دوره ي سوم سازگاري انسان با محيط بوده كه درجهت استفاده بهينه از محيط زيست وكمك به بقاي آن تلاش شده است . با توجه به دوره فعلي ووجود محيط زيست متنوع در ايران برآن شديم تا فضايي فرهنگي – آموزشي مقداري از كم توجهي به اين مقوله را جبران نمايد وبدليل نابودي هرچه بيشتر محيط زيست در آينده اي نه چندان دور فضا به سنين 6تا 16 ساله اختصاصا داده زيرا همزمان با افزايش سن كودك ، فرآيندهاي تفكر به تدريج سازمان يافته تر مي شود در واقع كودك به سن مدرسه مي رسد ، انگيزش وادراك اومتوجه چيزهايي است كه كمتر جنبه علمي دارد .در مجموعه ، كودكان با سرگرمي وبازيهاي متنوع مشغول خواهند شد ودرعين حال آموزشهايي در حين بازي خواهند داشت .