بررسي كاربرد فناوري هاي نوين آبياري در جهت توسعه كشاورزي پايدار

امروزه بحران آب مشكلات گوناگوني را در مناطق مختلف جهان و به ويژه در كشور ايران با توجه به محدوديت منابع آبي در كشور به وجود آورده است. با توجه به اينكه حدو %90 از توليدات كشاورزي ايران حاصل اراضي فارياب است، كمبود منابع آب، كاهش توسعه كشاورزي و افزايش خسارت در آينده را به دنبال خواهد داشت. بنابراين، استفاده از روش ها و فناوري هايي براي بهبود مديريت بهره برداري از آب ضروري به نظر مي رسد. يكي از اين راه كارها، گسترش و توسعه فناوري هاي نوين آبياري در ميان كشاورزان است. از آن جايي كه عوامل مختلفي بر بكارگيري اين گونه فناوري ها اثرگذارند، هدف اصلي از انجام اين مطالعه بررسي فناوري هاي نوين آبياري از جمله آبياري تحت فشار، آبياري مغناطيسي و فناوري سيستم اطلاعات جغرافيايي و سنجش از دور در مديريت آبياري با تاكيد بر بهينه سازي مصرف آب در بخش كشاورزي و ارائه راهكارهايي در جهت پذيرش فناوري هاي مذكور توسط كشاورزان و در نهايت تاثير بكارگيري روش هاي نوين آبياري در راه رسيدن به توسعه پايدار مورد بررسي قرار مي گيرد.