تلفيق معماري سنتي و مدرن دربناهاي آرامگاهي معاصر

ازاواخر دوره قاجاريه معماري فرنگي كه از معماري غربي و روس اقتباس شده بود مورد تقليد معماران ايراني قرارگرفت دردوره پهلوي اول معماري مدرن توسط معماران ايراني تحصيل كرده خارج از كشور گسترش يافت و معماري سنتي ايران مورد بي مهري قرارگرفت و دردوره پهلوي دوم پيروي از معماري مدرن و سبك بين المللي و بيش ازپيش گسترش يافت دردهه 40 موج نارضايتي ازغرب گرايي همچنين انتقال به معماري مدرن ازطرف عده اي از معماران غربي همه و همه باعث توجه به هويت و سنت معماري ايراني دطراحي بعضي از بناهاي فرهنگي شد دراين دوران سفارش طراحي نظارت و ساخت آرامگاه و عمارتهايي براي شخصيت هاي ادبي علمي و فرهنگي كشور نقش بسيارمهم و تعيين كننده اي درتوجه به معماري سنتي ايران ايفا كرد اين مقاله سعي درمعرفي چندنمونه بارز ازتلفيق هنرو معماري سنتي با اصول مدرنيسم و تكنولوژي معاصر دارد.