ميدان درانگاره انسان امروزي

يكي از دلايل ناهنجاريهاي رفتاري و كالبدي درشهرهاي ايران عدم توجه وتفكر درمعاني و مفاهيم نهفته درفضاي شهري مي باشد با ظهور عصرمدرنيته و مشتقات آن درشهرهاي ايران نتوانست به خوبي تبعات مدرنيسم را درخود حل نمايد ورود عنصري چون ماشين به كلي شالوده شهرهاي ايران را درهم افكند و به تدريج عميق ترين و اساسي ترين مفاهيم و نيازهاي انساني را به حيطه فراموشي سپرد به علاوه رويكرد مديران و برنامه ريزان شهري اجياي اين فضاها نبود و تنها با خيابان كشي ها و تقاطع هاي وسيع حركت سواره را تسهيل بخشيدند درنتيجه بيشترشهرها فاقد فضاهاي شهري چون ميادين شده و اين كمبود سبب استفاده مردم از فضاهاي موجود چون فلكه ميدانهاي موجود شد مقاله حاضر با رويكرد واژه شناسي ميدان و فلكه و بررسي تصورات ذهني مردم از اين مفاهيم سعي درتميز دادن اين مفاهيم و احياي فضاي شهري اصيلي چون ميادين كرده است.