معماري معاصرايران روياي تغيير و گسست فرهنگي

نكته محوري اين مقاله مبين اين است كه تغيير روياهاي ايرانيان طي اعصار و دهه هاي مختلف باعث مطالبه دنيايي ديگر گونه درمقايسه با دنياي موجودشان بوده است اين امرهرازچندگاهي دگرگوني هايي را به ارمغان آورده است شهرومعماري ايراني ازاوايل دهه چهل با دگرگوني و تحول مفهوم ها و معناها و به تعبيري تغيير روياها و همچنين با غلبه كميت بركيفيت مواجه ميگردد و هرآنچه كمي و يا عددي باشد ميدان مي يابد روياپردازي جامعه ايراني براي تغيير وضع موجود دردوره هاي مختلف رفته رفته با غفلت به خواب زدگي منجر گرديده و اين امر نهايتا موجب گسست از جريان پيوسته معماري سنتي شده است امروزه معماري به نحو ناهنجاري پيوند خود را با گذشته اش از دست داده و مناسبات جديدي جاي آن را گرفته و درحوزه نظر و عمل معماري چالشها و ترديدهاي موجود درتعاملات فرهنگي به گونه پيچيده تري جنبه كالبدي و عيني به خود گرفته است اين مقاله درجستجوي مباحث فرهنگي دروضع موجود معماري ايران گسست هاي فرهنگي موجود درآن را مورد اشاره قرار داده و آنها را ناشي از گسست هاي مشابه درفرهنگ و جامعه ايران برشمرده است.