سيري برچالشهاي معماري معاصر ايران

وضعيت معماري ايران يك وضعيت گسستگي فرهنگي و انقطاع از ارزشهاست تهاجم و نفوذجهان بيني مادي تحت الشعاع قرار دادن زندگي اجتماعي و زيستگاه ها و فريفتگي به انديشه هاي غيربومي موجب گسيختگي دربخشي ازفرهنگ جامعه گرديده است عدم شناخت و تسلط به اصول و مباني معماري بومي و ضعف بنيه ي طراحي و عدم توان نوآوري سلطه ي فرهنگ غيرخودي را تسري داده است با توجه به ارزشهاي حاكم برجامعه اين سرزمين مقابله با تهاجم فرههنگي بيگانه را يك تكليف براي همگان اعلام كرده و تقليد از نمودها و نمادهاي بيگانگان را تحريم نموده است و ضرورت ايجاد خلاقيت و نوآوري طراحان جهت خروج از وابستگي فرهنگي را امري حياتي اعلام كرده است هرچند رشد جمعيت موجب غلبه سيطره كميت گرديده بي اعتنايي به كيفيت و بي هويتي را درطراحي زيستگاه ها موجب شده است ولي ارزشهاي اجتماعي توسعه قلمرو كيفيت را براي طراحان تاكيدي مضاعف مي نمايد توجه اركان و اسزمان ها و مديران تصميم گير به جايگاه حساس معماري و شهرسازي و تاثير روحي و رواني آن را برجامعه درجهت دادن فرهنگ ارزشي نظام را امري ضروري نمودها ست