بررسي ارتباط رضايت از زندگي و پنج عامل بزرگ شخصيت

هدف پژوهش حاضر، بررسي ميزان ارتباط رضايت از زندگي و ويژگي‌هاي شخصيتي است. روش پژوهش توصيفي-همبستگي بوده و جامعه آماري شامل 306 نفر از دانشجويان كه در سال تحصيلي 97-1396 در دانشگاه شاهد مشغول به تحصيل بوده‌اند كه به روش طبقه‌اي نسبي گزينش شده‌اند. براي بررسي اين موضوع از پرسشنامه رضايت از زندگي داينر و پرسشنامه نئو فرم كوتاه استفاده شده است. نتايج نشان داد كه رضايت از زندگي با روان‌رنجوري رابطه منفي و معنادار دارد و با برون‌گرايي، توافق‌پذيري و مسئوليت‌پذيري رابطه مثبت و معنادار دارد ولي با گشودگي به تجربه رابطه معناداري به دست نيامد.