بررسي نقش مديريت زمان و كمال گرايي در پيش بيني انگيزه پيشرفت در دانش ‏آموزان مقطع متوسطه دوم شهر اسلام آباد غرب

هدف از انجام اين پژوهش، بررسي نقش مديريت زمان و كمال گرايي در پيش‌بيني انگيزه پيشرفت در دانش‌آموزان مقطع متوسطه دوم شهر اسلام آباد غرب بود. اين پژوهش از نوع همبستگي بود، جامعه آماري را كليه دانش‌آموزان مقطع متوسطه شهر اسلام آباد غرب تشكيل مي‌داد، كه به روش نمونه گيري تصادفي مرحله اي، تعداد 100 دانش آموز دختر مقطع متوسطه دوم به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. ابزار اندازه‌گيري پژوهش شامل پرسشنامه هاي انگيزه پيشرفت هرمنس (1977)، مديريت زمان اسميت و همكاران (1989) و كمال گرايي هيل و همكاران (2004) بود. جهت تحليل داده ها از روش آماري رگرسيون استفاده شد. نتايج نشان داد كه مديريت زمان و كمال گرايي پيش‌بين متغير انگيزه پيشرفت بودند.