نقش هنرهاي سنتي وصنايع دستي در پيشرفت اقتصاد ايران

با توجه به گسترش روزافزون تكنولوژي در جوامع بشري، محصولات وهنرهاي سنتي جايگاهي نوستالژي را در اين بين به خود اختصاص داده اند.و بيانگر وجود ابداعات پايه و بسترهاي رشد و شكوفايي امروزه محصولات پيچيده ي صنعتي و فرا صنعتي گرديده اند.اصولا هنرهاي سنتي و صنايع دستي به صنايعي اطلاق مي گردد.كه در طول سده‌هاي متمادي با حفظ ريشه‌ها و سنت‌هاي خود رشد كرده و نمايانگر نوع اعتقادات، فرهنگ و آداب ورسوم وبينش خاصي است كه بر مبناي اين خاستگاه‌ها شكل گرفته اند.و به تدريج نيز با فرهنگ‌هاي همجوار دچار نوعي تاثير وتقابل فرهنگي شده است.در ادوار تاريخي ايران نقش هنر هاي سنتي وصنايع دستي بيش از پيش در پيشبرد نظام اقتصادي ومَعيشت خانواده ها نمايان بوده است.درحال حاضر نگارنده بر آن شده تا به رويكرد هايي در زمينه پيشرفت اقتصادي محصولات صنايع دستي و موانع صادارت در اين حوزه بپردازد.اين مقاله حاصل پژوهشي است.كه بر پايه گردآوري اطلاعات تجربي و بر اساس مطالعات كتابخانه اي همراه با ياداشت بَرداري ميداني و به صورت توصيفي مي باشد.