اثربخشي معنويت درماني گروهي با رويكرد اسلامي بر سرسختي روان‌شناختي و شادكامي روان‌شناختي زنان سرپرست خانوار

زنان سرپرست خانوار در معرض آسيب‌هاي مختلف اجتماعي و روان‌شناختي هستند كه سرسختي و شادكامي آن‌ها را تحت‌تاثير قرار مي‌دهد، ازآنجاكه باورهاي معنوي با بوجود آوردن تجربيات خاص، موجب تعالي، پيشرفت و اخلاقي مسئولانه در افراد مي‌شود. هدف پژوهش حاضر، بررسي اثربخشي معنويت درماني گروهي با رويكرد اسلامي بر سرسختي روان‌شناختي و شادكامي روان‌شناختي زنان سرپرست خانوار بود. اين پژوهش نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه، 30 نفر از زنان تحت پوشش كميته امداد خميني شهر اردبيل در تابستان 1395 به صورت در دسترس انتخاب و به روش تصادفي در دو گروه آزمايشي (15 نفر) و گواه (15) نفر جايگزين شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه سرسختي روان‌شناختي كوباسا (1979) و شادكامي آكسفورد (2001) بود. براي گروه آزمايش (9 جلسه 90 دقيقه‌اي) معنويت درماني با رويكرد اسلامي اجرا شد. داده‌ها از طريق آزمون تحليل كوواريانس و با كمك SPSS-20 تجزيه و تحليل شدند. نتايج تحليل كواريانس نشان مي‌دهد بين ميانگين‌هاي دو گروه آزمايش و كنترل در مؤلفه‌هاي سرسختي روان‌شناختي و شادكامي در پس‌آزمون تفاوت معناداري وجود دارد (05/0 p ). با توجه به اثربخشي معنويت‌درماني گروهي با رويكرد اسلامي بر سرسختي روان‌شناختي و شادكامي روان‌شناختي زنان سرپرست خانوار ، پيشنهاد مي‌شود در مراكز مشاوره به عنوان يك رويكرد درماني استفاده شود.