نقش مهارت هاي اجتماعي بر پرورش توانمندسازي كاركنان در دانشگاه اصفهان

پژوهش حاضر به منظور بررسي مهارتهاي اجتماعي برايجاد و پرورش توانمندسازي در كاركنان دانشگاه اصفهان مي باشد. اين پژوهش از نوع توصيفي- همبستگي بوده است. جامعه آماري پژوهش را تعداد 1049 نفر از كاركنان دانشگاه اصفهان در سال تحصيلي 94- 1395 تشكيل داده اند. از ميان آنان نمونه اي شامل 100 نفر به عنوان نمونه پژوهش با استفاده از جدول مورگان و به صورت نمونه گيري تصادفي- طبقه اي متناسب با حجم انتخاب شد. داده هاي حاصل از پرسشنامه به كمك نرم افزار spss16 طبقه بندي و بر اساس شاخص هاي آمار توصيفي و استنباطي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. ابزارهاي اندازه گيري متغيرها در اين پژوهش پرسشنامه مهارتهاي اجتماعيو پرسشنامه توانمندسازي بر مبناي مدل توانمندسازي توماس و ولتهاوس(2006) بوده است كه از روايي صوري و محتوايي برخوردار بود. ضرايب پايايي به روش همساني دروني(آلفاي كرونباخ) براي پرسشنامه مهارتهاي اجتماعي 86/0 و براي پرسشنامه توانمندسازي91/0 محاسبه شد. نتايج نشان داد كه بين توانمنديهاي موثر بودن، داشتن حق انتخاب، شايستگي و حق انتخاب با مهارتهاي اجتماعي رابطه معناداري وجود داشته است.