نگرشي برمفهوم امكان سنجي جغرافيايي پيشرفت با تاكيد بر پروسه توسعه يافتگي

نگرشها و ديدگاههاي مختلفي در خصوص رسيدن جوامع به توسعه و شاخص هاي مرتبط با آن مطرح ميشود . جغرافيا و توانمنديهاي آن نيز عموما در كنار اين معيارها وجود دارد . در مطالعات مختلف توسعه اي، توانمنديهاي محيطي را ظرف توسعه و پيشرفت و نهايتا رسيدن به توسعه ميدانند.اين دسته از مطالعات براي رسيدن به جمع بندي مناسب، از تلفيق دانش، روش و تجارب دو يا چند حوزه علمي و تخصصي، براي شناخت و حل يك مسأله پيچيده و معضل اجتماعي چندوجهي استفاده مي كنند.در اين چارچوب توسعه نيز به عنوان يك امر چند وجهي محتاج تلفيق و تركيب چندين دانش و مطالعات تخصصي مي باشد. اين نوشتار با استفاده از روش تحليلي – توصيفي مي كوشد با تجزيه و تحليل جايگاه مطالعات جغرافيايي و عناصر مربوط به آن ،نقش و ظرفيت جغرافيا را در روند توسعه و چالش هاي عدم توجه به موقعيت و مكان را مورد بررسي قرار دهد. نتايج تحقيق بيانگر الزام بازنگري در ظرفيت هاي جغرافيايي به عنوان پيش شرط ورود به مبحث توسعه با توجه به محدوديتهاي اكولوژيكي و تكثرهاي مختلفه جمعيتي در كشور است.