بررسي خشم و پرخاشگري به عنوان يكي از موانع پيشرفت اجتماعي

هدف از پژوهش حاضر بررسي عوامل موثر در بروز خشم و پرخاشگري، و همچنين ارائه راهكارهايي جامع با توجه به اين عوامل بود. اين عوامل در دو بعد روان‎شناختي و اجتماعي مورد بررسي قرار گرفت و راهكارهايي مبني بر دستورات ديني و مداخلات روان‏شناختي نيز ارائه گرديد. در بعد عوامل روان‎شناختي مسائلي نظير سبك دلبستگي، عزت نفس، هوش هيجاني و كما‎ل‎گرايي فرد مورد بحث قرار گرفت و در بعد اجتماعي نيز خانواده، فرهنگ و وضعيت اجتماعي و اقتصادي افراد مد نظر قرار گرفت. راهكارهايي كه از منظر اسلام ارائه شده‎اند به دو بخش نظري و عملي تقسيم شده‎اند و راهكارهاي روان‎شناختي نيز بر پايه آموزش مهارت‎هاي لازم براي كنترل خشم و پرخاشگري از جمله آموزش مهارت‎هاي زندگي، آموزش آرام‏سازي، آموزش مديريت خشم و... را شامل مي‎شود تا از اين طريق فرد بتواند بر خشم خود كنترل پيدا كند و پيامدهاي زيان‎بار فردي و اجتماعي اين هيجان را كاهش دهد. از اين رو، براي كاهش و كنترل خشم در اقشار مختلف اجتماع نياز به آموزش‎هاي همه جانبه با توجه به بافت اسلامي- ايراني، وجود دارد.