آسيب شناسي جانشين پروري در نظام مديريتي ايران

نظام مديريت كلان كشور سالهاي زيادي است از عدم جايگزيني مديران توسط نسلهاي بعدي بنحوي كه بتواند راندمان كلي كشور را افزايش دهد، رنج مي برد. اين موضوع باعث افزايش متوسط سن مديران ارشد شده و طبعاً به مرور از كيفيت آن كاسته است. هدف از جانشين پروري، آماده سازي نيروهاي مستعد داخل سازمان براي تصدي مشاغل كليدي، حساس و راهبردي است. از اين رو يكي از مسائل مهم براي هر سازمان و هر كشور، جانشين پروري است. هدف پژوهش حاضر، آسيب شناسي جانشين پروري در نظام مديريتي كشور مي‎باشد. بدين منظور با استفاده از ادبيات موضوع، عوامل و يا موانع عمومي جانشين پروري جمع آوري گرديد. سپس پرسشنامه اي بر اساس آن تدوين گرديد كه روايي آن توسط اساتيد مديريتي تاييد شد و پايايي آن توسط آلفاي كرونباخ ارزيابي گرديد. جامعه آماري تحقيق اساتيد مديريت آشنا به مسائل مديريت كلان كشور هستند كه با استفاده از روش نمونه گيري در دسترس تعداد 15 نفر انتخاب شدند. تحليل داده ها با استفاده از روش تاپسيس انجام شد. نتايج نشان داد كه از ديد افراد نمونه، عوامل عدم تعهد و حمايت مديران ارشد و صف و عدم ايجاد فرصت‌هاي آموزشي و بهسازي مهمترين عوامل ضعف جانشين پروري در ايران بشمار مي‌روند.