اثربخشي شيوه هاي فرزندپروري بر خودكارآمدي و هوش معنوي دانشجويان

اين تحقيق با هدف تعيين اثربخشي شيوه هاي فرزندپروري بر خودكارآمدي وهوش معنوي دانشجويان محلات در سال - تحصيلي 93-94 انجام گرفته است. اين پژوهش توصيفي - تحليلي بر روي 120 دانشجو كه به شيوه ي نمونه گيري خوشه اي تصادفي انتخاب شده اندانجام گرفت. نمونه ي پژوهش با سه پرسشنامه ي شيوه هاي فرزندپروري (تكميل شده توسط والدين) و خودكارآمدي و هوشمعنوي آزمون شدند و داده هاي تحقيق با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون تحليل واريانس يك عاملي و دو عاملي (F) و آزمونتعقيبي توكي تجزيه و تحليل شد .نتايج تحقيق نشان داد شيوه هاي فرزندپروري والدين بر خودكارآمدي دانشجويان تأثير معني داريداشته (p=0/0064) و در اين ميان شيوه ي فرزندپروري مقتدرانه نسبت به شيوه ي مستبدانه (p=0/001) وشيوه ي طرد كننده(p=0/01) در افزايش خودكارآمدي تأثير معني داري داشته است . همچنين شيوه هاي فرزندپروري بر هوش معنوي نيز تأثير معنيداري داشت (p=0/001) وفرزندپروري بر هوش معنوي متفاوت بوده است به طوري كه شيوه ي فرزندپروري مقتدرانه نسبت به شيوهي مستبدانه (p=0/001) و همچنين نسبت به شيوه ي طرد كننده (p=0/001) بر هوش معنوي دانشجويان تأثير معني داري گذاشته است .