رابطه هوش هيجاني با عملكرد تحصيلي دانش آموزان دوره متوسطه اول در مدارس هوشمند، نيمه هوشمند و عادي

هدف اين پژوهش بررسي رابطه هوش هيجاني با عملكرد تحصيلي دانش آموزان دوره متوسطه اول در مدارس هوشمند، نيمه هوشمند و عادي شهر كرمان است. روش انجام پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر شيوه گردآوري داده ها، توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه دانش آموزان دوره متوسطه اول كه در سال تحصيلي 94-93 در مدارس هوشمندف نيمه هوشمند و عادي شهر كرمان مشغول به تحصيل بودند (20088 نفر)، مي باشد. نمونه پژوهش برحسب فرمول كوكران برابر با 377 نفر است، كه با روش نمونه گيري تصادفي ساده و هدفمند انتخاب شدند. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه استاندارد هوش هيجاني كودكان و نوجوانان باران (EQ-i:YV) استفاده شد. براي تعيين روايي پرسشنامه ي هوش هيجاني كودكان و نوجوانان از روش تحليل عامل تأييدي و نظر كارشناسان استفاده شد و پايايي اين پرسشنامه با استفاده از روش آلفاي كرونباخ 0/96 بدست آمد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از آزمون رگرسيون همزمانف تي استيودنت، يومان- ويتني و ولج نشان داد كه بين هوش هيجاني و عملكرد تحصيلي رابطه مثبت و معني داري وجود دارد و همچنين مشخص شد از بين مؤلفه هاي هوش هيجاني، دو مولفه خلق عمومي و هوش بين فردي بيشترين ميزان همبستگي و مولفه هاي هوش درون فردي و مديريت تنيدگي كمترين ميزان همبستگي را با عملكرد تحصيلي (معدل) دانش آموزان دارند و اين روابط بر اساس نوع مدرسه و جنسيت متفاوت است.