نقش خانواده در سلامت معنوي جامعه

هدف از اين نوشتار اين بود كه مشخص نماييم خانواده چه نقشي در سلامت معنوي جامعه دارد و چه عواملي، مسير دستيابي به سلامت معنوي جامعه را هموار مي نمايد؟ لذا بر اين مبنا، با روش مطالعه مروري (كتابخانه اي) سعي در يافتن پاسخ سوالات فوق داشتم و به اين يافته ها و نتايج دست پيدا نمودم: توانمندي و سلامت زندگي اجتماعي ودر نتيجه بهره وري يك جامعه تا حد زيادي تحت تأثير خانواده قرار دارد. انسان هاي سالم و رشد يافته در خانواده هاي سالم پرورش مي يابند و آسيب هاي اجتماعي گوناگون از خانواده هاي ناسالم نشات مي گيرد. وجود و رعايت هنجارهاي اجتماعي شرط اساسي دوام سازمان اجتماعي و احساس همبستگي عمومي است، بدين ترتيب مذهب با پذيرش و تقويت اين هنجارها به طور غيرمستقيم به دوام سازمان حيات اجتماعي كمك مي كند و خانواده نيز به عنوان عامل اصلي تربيت اجتماعي در اين امر مؤثر است. بنابراين گرايش ديني خانواده مي تواند در تقويت زمينه هاي اخلاقي- رواني درجامعه مؤثر باشد. سلامت معنوي از آن كساني است كه ارتباط آنها با خداوند، خود، ديگر افراد جامعه و يا محيط، كامل، مناسب و مطلوب است، وقتي كه انسان، معنويت را به عنوان مسئله اصلي خوددر زندگي قرار دهد هم خالق خود را مورد توجه قرار ميدهد و هم به خودباوري دست مي يابد و هم افكار، بينش و اعمال او تحت الشعاع معنويت قرار گرفته و درون او پاك مي شود. چنين فردي از سلامت معنوي برخوردار مي شود و مي تواند با افراد ديگر بهتر رفتار كند و جامعه را سالم تر نگاه دارد.