آسيب شناسي عدم مشاركت اولياء در ادارۀ امور مدرسه

مشاركت هاي مردمي يكي از اصطلاحاتي است كه در آموزش و پرورش رايج است و منظور از آن شيوه هايي است كه به وسيله آنها مردم با استفاده از توانايي هاي خود، خدمات كمي و كيفي به آموزش و پرورش ارائه مي دهند. از آنجا كه منابع دولتي براي امر مهمآموزش و پرورش محدود و جمعيت جوان كشور رو به افزايش است، ضرورت استفاده از مشاركت هاي مردمي بيش از گذشته احساسمي شود. متوليان آموزش و پرورش در سطح كلان، بر آن شده اند كه ضمن نهادينه كردن مشاركت هاي مردمي و برنامه ريزي جهت جلب و جذب اين مشاركت ها، بخشي از اين نياز مندي هاي آموزشي و پرورشي را تأ مين كنند. مشاركت اولياء در ارائه خدمات آموزشي و پرورشي به مدرسه ها، همواره با اثر بخشي چشم گير، ثبات برنامه ريزي و موفقيت همراه بوده است.انجمن اولياء و مربيان فصلمشترك همكاري هاي مردم و نظام تعليم و تربيت كشور محسوب مي شوند و از اين رو اهميت فراوان دارد به همين دليل، جلب مشاركت هاي فكري، علمي و مالي اولياء در زمينه حل و فصل مشكلات و نيز برقراري ارتباط درست و هماهنگي ميان انجمن اولياء و مربيان با واحد هاي آموزشي كشور، نيازمند شناخت اهداف اين انجمن توسط والدين است تا با علاقه مندي و انگيزه بيشتر در مدارس به همفكري بپردازند. با توجه به اين كه در حال حاضر مشاركت مردم در آموزش و پرورش كشور محدود مي باشد. لذا پژوهش حاضر با استفاده از روش كتابخانه اي و مطالعه اسنادي، آسيب شناسي عدم مشاركت اولياء در اداره امور مدارس را مورد تحليل قرار گيرد و در پايان راهكارهايي جهت جلب مشاركت اولياء ارائه مي دهد.