پيش بيني بهزيستي روان شناختي بر اساس تاب آوري و خودكارآمدي در دانشجويان

هدف :هدف پژوهش حاضر پيش بيني بهزيستي روان شناختي بر اساس تاب آوري و خودكارآمدي در دانشجويان بود. روش :اين پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود و جامعه آماري پژوهش شامل تمام دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران غرب كه12.600 نفر دانشجو در سال تحصيلي 94-95 و حجم نمونه 384 نفر انتخاب كه به روش نمونه برداري تصادفيخوشه اي چند مرحله اي انتخاب شدند و جهت جمعآورياطلاعات از مقياس بهزيستي روان شناختي ريف 2008 پرسشنامه تاب آوري كونور و ديويدسون ) 2003 ( و مقياس خودكارآمدي مقابله با مشكلات چسني و همكاران) 2006 ( از دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران غرب گردآوري و مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. يافته ها : يافته ها از طريق روش همبستگي گشتاوري پيرسون و تحليل رگرسيون چند متغيره استاندارد به شيوه همزمان انجام شد كه بدين منظور فرضيه پژوهش مبني بر وجود رابطه مثبت و معنادار بين بهزيستي روان شناختي و تاب آوري بود و هم چنين بين بهزيستي روان شناختي و خودكارآمدي رابطه مثبت و معنادار و نتايج حاصل از رابطه بين تاب آوري و خودكارآمدي كه نشان دهنده رابطه مثبت و معنادار بين تاب آوري و خودكارآمدي مي باشد.در واقع مي توان نتيجه گرفت كه تابآوري و خودكارآمدي پيشبيني كننده مناسبي براي بهزيستي روانشناختي دانشجويان است.