حاشيه نشيني و بحران هاي حاصل از حاشينه شيني در كلان شهرها

ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺣﺎﻇﺮ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﺣﺎﺷﯿﻪ ﻧﺸﯿﻨﯽ و ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﺸﮑﻼت ان ﻣﯿﺒﺎﺷﺪ. ﺣﺎﺷﯿﻪ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﭘﺪﯾﺪه اي اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ اﺳﮑﺎن ﻏﯿﺮرﺳﻤﯽ و ﺑﺪون ﻣﺠﻮز ﮔﺮوه ﺑﺰرﮔﯽ از ﻣﺮدم در ﻣﮑﺎﻧﯽ در ﮐﻨﺎره ي ﺷﻬﺮﻫﺎ اﯾﺠﺎد ﻣﯽ ﺷﻮد. ﺣﺎﺷﯿﻪ ﻧﺸﯿﻨﯽ و ﻣﺸﮑﻼت آن، ﺑﻪ ﺧﺼﻮص در ﮐﺸﻮرﻫﺎي در ﺣﺎل ﺗﻮﺳﻌﻪ، ﺑﺮاي ﻣﺪﯾﺮان ﺷﻬﺮي ﯾﮏ ﻣﻌﻀﻞ ﺑﺰرگ ﺷﻬﺮي ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽ ﺷﻮد. ﺑﺮ اﯾﻦ اﺳﺎس وﺟﻪ ﻣﺸﺨﺼﻪ ﺷﻬﺮﻧﺸﯿﻨﯽ ﺟﻬﺎن ﺳﻮﻣﯽ، ﻧﺎﻣﻮزوﻧﯽ و ﻧﺎﺑﺮاﺑﺮي اﺳﺖ. اﺷﺎﻋﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﯽ از ﺛﺮوت و از ﺳﻮي دﯾﮕﺮ اﻗﻠﯿﺖ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﻓﻘﺮ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، از ﻧﺎﮐﺎﻣﯽ ﻫﺎي ﺧﻂ ﻣﺸﯽ ﺷﻬﺮي ﻗﻠﻤﺪاد ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ. ﺣﺎﺷﯿﻪ ﻧﺸﯿﻨﯽ از ﭘﯿﺎﻣﺪﻫﺎي ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻧﺎﻫﻤﺴﻮ و ﺑﺪرﯾﺨﺖ در ﻧﻈﺎم ﺷﻬﺮﻧﺸﯿﻨﯽ اﺳﺖ. ﮐﺎرﺑﺮﯾﻬﺎي ﺷﻬﺮي در ﻗﺸﺮﺑﻨﺪي اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و اﻗﺘﺼﺎدي ﺗﺎﺛﯿﺮﮔﺬار اﺳﺖ و وﻗﺘﯽ ﺣﺎﺷﯿﻪ ﻧﺸﯿﻨﺎن ﺧﻮد را ﻧﺎﺗﻮان از ﺑﻬﺒﻮد ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ اﻗﺘﺼﺎدي- اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺧﻮﯾﺶ اﺣﺴﺎس ﮐﺮدﻧﺪ، ﻧﻮﻋﯽ ﻣﺤﺮوﻣﯿﺖ در آﻧﻬﺎ ﺑﻮﺟﻮد آﻣﺪه و آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ارﺗﮑﺎب ﺟﺮاﺋﻢ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ وادار ﮐﺮده اﺳﺖ. ﺿﺮورت ﭘﺮداﺧﺘﻦ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع از آﻧﺠﺎﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﭘﺪﯾﺪه در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل ﮐﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ و ﺣﺎﺻﻞ ﻣﻌﻀﻼت اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و ﺧﺼﻮﺻﺎ اﻗﺘﺼﺎدي اﺳﺖ، ﻣﻮﺟﺐ ﺑﺮوز ﻣﺸﮑﻼت دﯾﮕﺮي ﻫﻤﭽﻮن ﺑﺰﻫﮑﺎري ﻣﯽ ﮔﺮدد؛ ﺑﺎ ﮔﺴﺘﺮش ﺷﻬﺮﻫﺎ و ﺗﺒﺪﯾﻞ آن ﻫﺎ ﺑﻪ ﮐﻼن ﺷﻬﺮ، ﻟﺰوم ﮐﻨﺘﺮل وﺿﻌﯿﺖ ﺣﺎﺷﯿﻪ ﻧﺸﯿﻨﯽ و ﺟﻠﻮﮔﯿﺮي از ﮔﺴﺘﺮش آن، ﺑﯿﺶ از ﭘﯿﺶ اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﺷﻮد.