اثربخشي آموزش مهارتهاي زندگي بر كيفيت زندگي و تاب آوري همسران شهيد و جانباز شهر انديمشك

هدف از پژوهش حاضر تعيين اثربخشي آموزش مهارتهاي زندگي بر كيفيت زندگي و تاب آوري همسران شهيد و جانباز شهر انديمشك بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه همسران شهيد و جانباز تحت پوشش بنيادشهيد و ايثارگران شهر انديمشك مي باشد . نمونه مورد نظر با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي ساده 30 نفر در دو گروه آزمايشي و گواه ( 15 نفر گروه آزمايش و 15 نفر گروه گواه ) قرار گرفتند. روش اين پژوهش، نيمه آزمايشي و از نوع پيش آزمون پس آزمون با گروه گواه - است. ابزارهاي مورد استفاده در اين پژوهش پرسشنامه كيفيت زندگي سازمان بهداشت جهاني و تاب آوري بود. نتايج پژوهش نشان دادند كه آموزش مهارتهاي زندگي موجب افزايش كيفيت زندگي همسران شهيد و جانباز شده است. آموزش مهارتهاي زندگي موجب افزايش تاب آوري گروه آزمايش شده است.