اثربخشي گروه درماني شناختي-رفتاري بر افزايش اهميت و عمق رابطه

هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي گروه درماني شناختي رفتاري بر افزايش عمق رابطه بود. پژوهش حاضر از نوع پژوهش ازمايشي است جامعه اين پژوهش شامل كليه افرادي كه به 3 مركز روانشناسي با مجوز رسمي در سال 94 در شهر تهران مراجعه كرده بودند مي باشد از اين ميان براي گزينش بطور تصادفي 20 نفر انتخاب و پس از سرندسازي در دو گروه قرار گرفتند و بروش تصادفي يكي از گروه ها شناختي رفتاري و ديگري گروه كنترل انخاب شدند از هر 2 گروه پيش آزمون به عمل آمد و گروه شناختي رفتاري درمان با رويكرد شناختي رفتاري در 12 جلسه و در گروه گواه مداخله صورت نگرفت اما گروه گواه بدون هيچ مداخله اي تشكيل شد و در پايان براي هر 2 گروه پس آزمون اجرا شد ابزار مورد استفاده پرسشنامه QRI كيفيت روابط بين فردي پيرس بود. داده هاي آمده با روش تحليل كوواريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت نتايج نشان داد گروه درماني شناختي رفتاري اثر عناداري بر افزايش عمق رابطه دارد.