بررﺳﯽ ﮐﯿﻔﯿﺖ ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ ﻣﻨﺎﺑﻊ آب زﯾﺮزﻣﯿﻨﯽ دﺷﺖ راﻣﻬﺮﻣﺰ

دﺳﺘﺮﺳﯽ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ آب از دﯾﺪﮔﺎه ﮐﻤﯽ و ﮐﯿﻔﯽ ﻻزﻣﻪ ﺣﯿﺎت اﻧﺴﺎن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﻟﺬا ﺣﻔﺎﻇﺖ از اﯾﻦ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺑﻪ وﯾﮋه آب ﻫﺎي ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮑﯽ از ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﻋﻮاﻣﻞ ﺣﻔﻆ ﺳﻼﻣﺖ و ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻧﺒﻪ ﺟﻮاﻣﻊ ﻣﻄﺮح اﺳﺖ. ﯾﮑﯽ از ﻋﻮاﻣﻞ ﻣﻮﺛﺮ ﺑﺮاي ﺣﻔﺎﻇﺖ و ﺑﻬﺮه ﺑﺮداري از اﯾﻦ ﻣﻨﺎﺑﻊ آﮔﺎﻫﯽ از ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﺗﻐﯿﺮات ﮐﯿﻔﯽ و ﮐﻨﺘﺮل آﻟﻮدﮔﯽ در آﻧﻬﺎﺳﺖ. ﮐﯿﻔﯿﺖ آﺑﻬﺎي زﯾﺮزﻣﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ اﺳﺎس ﻣﻮاد ﺗﺮﮐﯿﺒﺎت ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ و ﺑﯿﻮﻟﻮژﯾﮑﯽ، ﻣﺤﺘﻮاي رﺳﻮﺑﯽ و درﺟﻪ ﺣﺮارت آن ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻣﯽ ﺷﻮد از اﻫﻤﯿﺖ وﯾﮋه اي در ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻧﻮع ﻣﺼﺮف آﺑﻬﺎي زﯾﺮزﻣﯿﻨﯽ ﺑﺮﺧﻮردار اﺳﺖ. در اﯾﻦ ﺗﺤﻘﯿﻖ ﺑﺮ اﺳﺎس اﺳﺘﺎﻧﺪاردﻫﺎ و ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد )ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪي وﯾﻞ ﮐﺎﮐﺲ( ﺑﺮاي آﺑﯿﺎري ﻣﺤﺼﻮﻻت ﮐﺸﺎورزي، ﭘﺎراﻣﺘﺮﻫﺎي ﮐﯿﻔﯽ ﻧﻈﯿﺮ SAR ,TDS , EC ﺑﺮاي ﺳﺎل 1387 ﺑﺮرﺳﯽ ﺷﺪه و ﺗﻐﯿﯿﺮات آﻧﻬﺎ ﻧﺸﺎن داده ﺷﺪه اﺳﺖ. اﯾﻦ ﺗﻐﯿﯿﺮات ﺣﺎﮐﯽ از اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ از ﻧﻈﺮ ﮐﯿﻔﯽ اﮐﺜﺮ ﻧﻮاﺣﯽ دﺷﺖ داراي آب ﻧﺎﻣﻄﻠﻮﺑﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ و ﻣﯿﺰان TDSو EC ﺑﺎﻻ ﺳﺒﺐ ﺗﻨﺰل ﮐﯿﻔﯽ آب ﺷﺪه اﺳﺖ.