بررسي آزمايشگاهي تاثير طول گسترش توده شاخ و برگ انباشته شده جلوي پايه پل بر حداكثر عمق آبشستگي

آبشستگي پايه ي پل پديده اي است كه مي تواند خسارات مالي و جاني بسياري در بر داشته باشد. در شرايط سيلاب، شاخه و برگ گياهان و مواد شناور در رودخانه اغلب در جلوي پايه ي پل ها تجمع يافته و باعث افزايش عمق آبشستگي موضعي و تسريع در تخريب پل مي شوند. توده مواد شناور از مقادير كوچك تا انسداد كامل دهانهي پل را شامل مي شود. مشخصات و پتانسيل توده تجمع يافته به مشخصات منبع توليد و تامين مواد شناور (شاخه و برگ درختان)، فرآيندهاي فرسايشي سواحل رودخانه، هيدروليك جريان رودخانه و نيز هندسه ي رودخانه و نيز سازه پل بستگي دارد. در اين مقاله با استفاده از داده هاي آزمايشگاهي، اثر تغيير طول توده شاخ و برگ انباشته شده جلوي پايه پل بر حداكثر عمق آبشستگي مورد بررسي قرار مي گيرد