ﺗﺎﺛﯿﺮ ﮔﺎزﻫﺎي ﮔﻠﺨﺎﻧﻪ اي ﺑﺮ ﺑﺎﻻ آﻣﺪن ﺳﻄﺢ آب درﯾﺎ و زﻫﮑﺸﯽ اراﺿﯽ ﺳﺎﺣﻠﯽ

دي اﮐﺴﯿﺪ ﮐﺮﺑﻦ، ﻣﺘﺎن و ﻣﻮﻧﻮﮐﺴﯿﺪ ﻧﯿﺘﺮوژن ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ 15 ،60 و 5 درﺻﺪ ﮐﻞ ﮔﺎزﻫﺎي ﮔﻠﺨﺎﻧﻪاي را ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽدﻫﻨﺪ. ﻏﻠﻈﺖ اﯾﻦ ﮔﺎزﻫﺎ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ در ﻫﺮ ﺳﺎل ﺑﻪ ﻣﻘﺪار 3 ،0/4 و 0/22 درﺻﺪ اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﯽﯾﺎﺑﺪ. اﯾﻦ ﮔﺎزﻫﺎ ﺑﺎ ﺟﺬب ﺗﺸﻌﺸﻌﺎت ﻣﺎدون ﻗﺮﻣﺰ ﺧﺮوﺟﯽ از زﻣﯿﻦ، ﺑﺨﺸﯽ از ﺗﺎﺑﺶ ﺣﺮارﺗﯽ ﺳﺎﻃﻊ ﺷﺪه از زﻣﯿﻦ را ﻣﺤﺒﻮس ﻧﻤﻮده و ﮐﺮه زﻣﯿﻦ را ﮔﺮم ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. اﯾﻦ وﯾﮋﮔﯽ اﻗﻠﯿﻢ ﻋﻤﻮﻣﺎً اﺛﺮ ﮔﻠﺨﺎﻧﻪاي ﻧﺎﻣﯿﺪه ﻣﯽﺷﻮد و ﮔﺎزﻫﺎي ﺟﺬب ﮐﻨﻨﺪه ﺗﺸﻌﺸﻌﺎت ﻣﺎدون ﻗﺮﻣﺰ را ﮔﺎزﻫﺎي ﮔﻠﺨﺎﻧﻪاي ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ. اﻓﺰاﯾﺶ ﮔﺎزﻫﺎي ﮔﻠﺨﺎﻧﻪاي ﺳﺒﺐ اﻓﺰاﯾﺶ دﻣﺎي ﮐﺮه زﻣﯿﻦ در ﻗﺮن آﯾﻨﺪه ﻣﯽﺷﻮد. اﯾﻦ اﻓﺰاﯾﺶ دﻣﺎ اﻟﮕﻮﻫﺎي ﺑﺎرﻧﺪﮔﯽ را ﺗﻐﯿﯿﺮ داده و ﺳﺒﺐ ﺑﺎﻻ آﻣﺪن ﺳﻄﺢ آب درﯾﺎﻫﺎ ﻣﯽﺷﻮد. ﻋﺎﻣﻞ اول ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎر ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻫﺎي زﻫﮑﺸﯽ ﺳﺎﺣﻠﯽ را ﺗﻐﯿﯿﺮ دﻫﺪ و ﻋﺎﻣﻞ دوم ﮐﺎراﯾﯽ آﻧﻬﺎ را ﮐﺎﻫﺶ ﺧﻮاﻫﺪ داد. ﻋﻠﯽ رﻏﻢ ﻋﺪم ﻗﻄﻌﯿﺖ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﮐﻪ در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﻣﻘﺪار اﻓﺰاﯾﺶ ﺗﺮاز ﺳﻄﺢ آب و ﺗﻐﯿﯿﺮات ﺑﺎرش در آﯾﻨﺪه وﺟﻮد دارد، ﮐﺎرﮐﺮد ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻫﺎي زﻫﮑﺸﯽ اراﺿﯽ ﺳﺎﺣﻠﯽ ﻣﻨﻮط ﺑﻪ ﺗﻠﻔﯿﻖ اﺛﺮات ﺗﻐﯿﯿﺮ اﻗﻠﯿﻢ و ﻓﺮض اﻓﺰاﯾﺶ ﺳﻄﺢ آب درﯾﺎ در ﻃﺮاﺣﯽ ﭘﺮوژه ﻫﺎي زﻫﮑﺸﯽ اراﺿﯽ ﺳﺎﺣﻠﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. در اﯾﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ؛ ﮔﺎزﻫﺎي ﮔﻠﺨﺎﻧﻪ اي ﻣﻮﺛﺮ ﺑﺮ ﺗﻐﯿﯿﺮ اﻗﻠﯿﻢ، ﻣﺸﮑﻼت زﻫﮑﺸﯽ اراﺿﯽ ﺳﺎﺣﻠﯽ و اﺛﺮات ﺑﺎﻻ آﻣﺪن ﺳﻄﺢ آب درﯾﺎ در ﺗﺸﺪﯾﺪ آﻧﻬﺎ و راﻫﮑﺎرﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد در ﺟﻬﺖ ﺑﻬﺒﻮد اﯾﻦ ﻣﺸﮑﻼت ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽ ﮔﺮدد