اثربخشي بازي درماني بر كاركردهاي اجرايي دانش آموزان با اختلال رياضي در پايه پنجم

اين مطالعه با هدف تعيين اثربخشي بازي درماني، رويكرد رفتاري شناختي بر كاركردهاي اجرايي دانش آموزان پايه پنجم - داراي اختلال رياضي انجام شد. براي انجام تحقيق از طرح نيمه آزمايشي پيش آزمون و پس آزمون با گروه كنترل استفاده شده است. جامعه آماري اين پژوهش شامل دانشآموزان پايه پنجم سال تحصيلي 1394 - 1393 داراي اختلال رياضي شهر ساري كه به مركز اختلال يادگيري آموزش و پرورش استثنايي ساري مراجعه كردند، ميباشد. تعداد اين دانش آموزان حدود 98 نفر ميباشد. از بين اين مراجعين تعداد 40 نفر از دانش آموزان پايه پنجم داراي اختلال رياضي انتخاب شدندو به روش تصادفي 20 نفر در گروه آزمايش و 20 نفر نيز در گروه كنترل جايگزين شدند. در گروه آزمايش مداخله بازي درماني طي 20 جلسه 45 دقيقه در طي 20 روز )هر روز( اجرا شد. از سه ابزار آزمون رياضيات ايران كي مت محمداسماعيل( 1389 )، آزموني آندره ( 1942)و خرده آزمون حافظة عددي و تشابه هاي هوش آزماي كودكان وكسلر ( 1949) استفاده شد. براي آزمون فرضيات از آزمون تحليل كواريانس استفاده شد. نتايج نشان دادكه بازي درماني در بهبود استدلال و حافظه كاري تاثير معني دار داشته است)مجذور اتاي آنها به ترتيب 76 / 0 و 79 / 0 (، اما در فرايند سازماندهي برنامه ريزي دانش آموزان با اختلال - يادگيري رياضي موثر نبود(مجذور اتاي 24 / 0) .